Cult – Florence Foster Jenkins

Het komt eigenlijk nooit voor dat ik me na een film zo ondersteboven gekeerd voel als bij Florence Foster Jenkins.

De film valt onder een categorie die ik echt verschrikkelijk verafschuw. Ik weet het: ik spreek in pleonasmes. Maar ik verafschuw dit echt met de allerhoogst mogelijke factor. Een soort gekostumeerd theatraal absurdisme. Zo’n beetje de stijl van Grand Budapest Hotel en Birdman. Bah…en dat is een understatement.d3688680-f596-45eb-bc5d-2a2b1a70a39a

Het plot: het begint oersaai. Het vertelt het verhaal van een zangeres die zonder dat ze het weet, mislukt is. De rol is gespeeld door Meryl Streep – ok gewaardeerd, maar ik krijg de kriebels van haar. Ook de rol die ze vertolkt en de ellende die ze uitkraamt geeft me valse schaamtegevoelens.

Maar plotseling wint het verhaal terrein. Het matige plot tot dusver wordt met een klap tot leven gebracht die het verhaal in een ander licht zet.

Een quote van Hamlet.

Het verhaal krijgt ineens body. Ik ga de personages anders bekijken. Hoe oprecht zijn ze? Hoe ‘echt’ zijn mensen überhaupt? En zo niet, is dat eigenlijk erg? Het was Mart Smeets die ooit zei: Alleen onwaarheid doet pijn. Ik heb daar lang in geloofd, maar is dat wel zo?

De spanning in deze oersaaie film begint te stijgen, en mijn interesse is gewekt. Er zit meer achter dit verhaal dan een oppervlakkige biografische vertelling. En zeker achter die gluiperige Hugh Grant.

En dan het einde. Ik wil en kan er van alles over zeggen. Omg….

0d465798-f976-46fd-ac4e-24dce9ac16cd
What can I say… they’re majestic

De film laat je de echtheid van het leven doorvoelen, zonder dat het saai is. Saai: integendeel. Deze film heeft me uiterst gapend onderuit doen zakken, wegdraaiend van onrust vanwege de walgelijkheid van het geheel om me vervolgens compleet omver te blazen. En dat nog wekenlang nadat ik hem gezien heb. Foei, wat een bipolaire toestand.

Met daarbij een diepe diepe buiging voor het acteerwerk van Hugh Grant. Dit ondergeschoven acteurtje zet me toch een prestatie neer. Wauw.

Florence Foster Jenkins…. You are a hero. May you walk in beauty and remember your song.

IMDB: 7,1

img_0217

 

 

De Kleine Prins – Cult

Voor de kleine prinses

Al een tijdlang volg ik de blog www.modernehippies.nl. Daar staat een prachtig verhaaltje op van een mooi meisje Chanti. Een meisje dat middenin het leven staat. Ze heeft handenvol Amsterdamse vrienden, een yoga-school aan een Marokkaans strand. Een echt meisje,zoals jij en ik.

En dan ineens, zomaar… krijgt ze kanker. Langzamerhand brokkelt haar mooie wereld met alles erop en eraan af. Veel vrienden blijken toch geen vrienden te zijn, ze moet haar geliefde strand verlaten en ook een gedroomd moederschap verliest ze. Van de allerhoogste top valt ze naar het grote niets….Aan het einde van haar reis citeert ze het volgende stukje uit de Kleine Prins. Wauw…

‘Waar zijn de mensen?’ vroeg de kleine prins eindelijk. ‘Het is wel een beetje eenzaam in de woestijn.’

‘Bij de mensen ben je ook eenzaam’, zei de slang.

‘O, ik begrijp je heel goed’, zei de kleine prins tegen de slang, ‘maar waarom spreek je altijd in raadselen?’
‘Ik los alle raadsels op’, zei de slang. En toen zwegen ze beiden…

 

Le-Petit-Prince-007

Urban exploring – Travel

Mijn lieve collega Vin en ik dagdromen al jaren over een spooky asylum-trip. Stel je voor. Een weekendje Engeland. Je neemt je tent mee en zet deze op voor een spookachtig verlaten mental hospital… Hoe tof is dat! Een beetje rondsnuffelen én en beetje ghost-hunting! Niets zo spannend en avontuurlijk als de verboden plekken op aarde!

44bf7eb78e6469cdfc0c0ddbb06eadc7
De zoektocht begint overdag. Je voelt je toch wat angstig, want het gebouw is krakkemikkig en je hoopt dat je niet door de krakkemikkige vloer zakt. De adrenaline giert door je lichaam terwijl je je een weg baant door het verlaten spookhuis. Gelijktijdig ben je razend benieuwd naar alle kamertjes die je kunt tegenkomen. Want de asylums die nog stammen van voor 1950 bevatten alle spannende ruimtes die je je kunt voorstellen bij een horror-ziekenhuis. Compleet met kamers waar de ‘lobotomies’ plaatsvonden (hersenoperatie), eigen mortuaria, complete aula’s, de kamers waar de zieken in sliepen en zelfs hadden ze een eigen kerkhof.

urbex 8 Z97A2902_3_4_5_6_tonemapped3-3-600x399

Tijdens je speurtocht door het huis kun je allerlei interessante objecten vinden! Denk aan operatiemateriaal, ECT-apparatuur, potjes met drugs en achtergelaten kleding (echt gedragen).

De meeste asylums die er nog zijn te vinden in de wereld zijn ‘abandoned’. Veel overheden besloten uiteindelijk dat het te duur werd om de enorme ziekenhuizen te onderhouden. Dit kwam door de enorme toestroom van getraumatiseerde soldaten na de Tweede Wereldoorlog. Vaak was het personeel overbelast en daardoor liep het enorm uit de hand met die ziekenhuizen. Ze voerden rare operaties uit om de patiënten rustig te houden. Denk maar eens aan de film One flew over the Cuckoo’s nest.

Het gevolg was dat veel psychisch zieken mensen in die tijd op straat belandden. Hoe tragisch ook, het heeft geresulteerd in prachtige en enorme leegstaande gebouwen die in veel delen van vooral Engeland en de VS nog behouden zijn gebleven.

Pas op!

Vaak zijn de asylums gevaarlijk om te betreden. De vloeren zijn onstabiel, er lopen valse waakhonden, je kunt giftige stoffen tegenkomen op rare plekken, en ook dronken zwervers of strenge beveiliging kunnen je het leven behoorlijk zuur maken. Het is dus wel van belang dat een speciaal pak aandoet en misschien zelfs wel een masker opzet om tegen asbest beschermd te zijn. Zo’n tripje is ook hartstikke illegaal. Vandaar dat je er vaak borden zult tegenkomen als ‘verboden voor onbevoegden’. De echte ‘urban explorers’ laten zich hierdoor echter verre van tegenhouden!

Urban exploring – subcultuur!

Urbaimagesn explorers: een interessante groep avonturiers die het heerlijk vinden om  de normaal ongeziene of verboden delen van de menselijke beschaving te onderzoeken en te fotograferen. Denk aan verlaten fabrieken, kastelen, huizen, mijnen, boerderijen, bunkers, kerken, kloosters, ziekenhuizen, pretparken, zwembaden of andere locaties. Op internet kun je communities vinden met de prachtigste foto’s. De locaties houden ze vaak geheim, want! Ze zijn natuurlijk bang dat je hun droomplekje inpikt.

Als de nacht valt

cane-hill-richard-james

Het spannendste stuk begint natuurlijk pas als het licht verdwijnt. Want daar waar de ziel van de mensen in het gebouw nog zo voelbaar is als hier, moeten de overledenen nog rondwaren. En waar je overdag nog vrij stoer de krakkemikkige trappen van het asylum betrad, zal het met het uur spannender worden op de kale vlakte waar de duisternis langer duurt dan je lief is. En als er dan om 12 uur ’s nachts iets echt vreemds gebeurt. Je kaars gaat niet meer aan, je zaklamp blijft raar flikkeren, je I-phone stopt ermee of je hoort in het bos achter je geluiden die je echt nog nooit hebt gehoord…. Dan wordt het, vrees ik toch voor je…. tijd voor je schietgebedje.

KerkhofSpooky trip plannen in Nederland
Helaas zijn veel oude gestichten in Nederland afgebroken of er is een museum van gemaakt (het Dolhuys in Haarlem bijvoorbeeld). Voor echte spooky trips zou ik je daarom eerder verwijzen naar Engeland, de VS, Duitsland of Polen. Maar om toch een beetje te urban exploren in de buurt, zijn deze opties ook niet te versmaden!

  • Bij zonsondergang foto’s maken op een verlaten kerkhof in Drenthe, op de verlaten vlakten van de spooky hunebedden.
  • Op zoek naar de witte wievn in Limburg. Volgens een oude sage zwerven deze oude heksen nog steeds rond op de Limburgse heide, waar je tal van enge verlaten boerenhuisjes kunt vinden. Leuk om ’s avonds even een kijkje te nemen. Gebruik het licht van de auto! Je eigen Blair-witch-projectje!
  • Loop eens een rondje door je dorp. Vooral in de kleine dorpjes, bijvoorbeeld waar veel weilanden en linten zijn, vind je verlaten boerenhuisjes waar het heerlijk is eens rond te kijken tussen de oude spulletjes.

En: vergeet je videocamera niet mee te nemen…. Want mocht je het niet overleven…. en als je camera dan nog gevonden wordt, krijg je heel misschien wel een mooi plekje op Netflix. REC.

 

 

 

 

Chai! – Streetfood

imagesHet is zo lekker he. Winter, dekentje, wierookje, mantra-liedje en een kopje zelfgemaakte kruidenthee. Je kunt er allerlei spannende kruidentjes aan
toevoegen. Dit recept vind ik zelf het lekkerst. En niet onbelangrijk: je slaapt er heerlijk op. De geur die de thee afgeeft, laat je in Ayuvedische sferen wanen.

En nu ken je gelijk een beetje Hindi! Want chai is het Hindi-woord voor ‘thee’. Dus!

1 kopje melk opwarmen op vuur

Daarna erbij doen:

  • 1 kardemom-ding
  • 1/4 tl kaneel (of stokje: kan ook)
  • 1 kruidnagel
  • 1/4 tl gedroogde gember
  • 1 peperkorrel

Laat vijf minuutjes ‘trekken’. De melk mag niet koken.

Filteren door een zeef. Theezakje (zwarte thee) dompelen. Beetje honing! En smullen maar!

Andere kruiden die er goed bij kunnen: anijszaad (of steranijs) en venkelzaad.

En weet je wat ook grappig is? Als je visite krijgt: een steranijsje in het theetje laten drijven. Schattig :)

staranise-hero-ea805b9a-0364-4854-85db-586d81421444-0-472x310

 

 

Het beest – Roadstory

De roadstory van deze maand overkwam mij op een doodnormale dinsdag middag. Gewoon in de pauze van mijn werk, waarin ik even een blokje om deed. Ik schrijf een boek over trombose, en krijg altijd spontaan die ziekte waar ik over schrijf. Dus om een trombosebeen te voorkomen, schiet ik het zonnetje in.

Inderdaad zon, dat is lang geleden, dus ik besluit hier ruimschoots van te gaan genieten. Dus…met mijn croissantje in mijn knuistje, plof ik ergens midden in Amsterdam West, op een vrij druk kruispunt, nietsvermoedend neer op een bankje.

Ineens komt er een vrouw naast me zitten. Zo’n echte Amsterdamse, ergens einde zestig, begin zeventig, beetje gezet, ze loopt lastig en aan d’r gezicht is duidelijk te zien dat ze ‘geleefd’ heeft. Het staat open, maar heeft ook iets vijandigs. ‘Mij maak je niks’… Ik was niet heel verbaasd toen ze tegen me begon te praten. ‘Zo, ik ga er even bij zitten’ zegt ze. In de eerste instantie lijkt ze een koetjes-kalfjes-kletspraatje te willen beginnen. Niet wetende dat deze vrouw mij een verhaal gaat vertellen waar ik nog vaak aan zou terugdenken.

Ze begint te vertellen… en te vertellen. Ik hoef er eigenlijk niks voor te doen. Dat ze ooit getrouwd was met een kerel. Een rijke kerel. Ze kwam in de grootste clubs van Amsterdam vertelde ze. Een prachtig pand aan de rand van Amsterdam Zuid. Ze deed zijn administratie, had een druk leven, twee kinderen. En je voelt hem al aankomen. De beste vrouw werd ingeruild voor een jonger exemplaar…

In geuren en kleuren, geen detail ongemoeid latend, ratelt ze door over de hele gebeurtenis. Over hoe ze erachter kwam, over de dure rekeningen in de duurste restaurants, bedragen aan bloemenzaken die van hun creditcard werden afgeschreven. En… hoe ze met een vriendin ging eten in het restaurant waar haar echtgenoot met zijn nieuwe muurbloempje had afgesproken.

Terwijl ze met lede ogen aanzag hoe haar man + minnares vooral trek hadden in elkaar, bestelden zij en haar vriendin steeds duurdere gerechten. Het verhaal begon meer en meer op een film te lijken, maar ik smulde ervan. Lichtelijk enthousiast, probeer ik haar af en toe te onderbreken met vragen, maar ze snoerde me bruut de mond. Hou je mond nou eens even…. moppert ze ongeduldig. Alsof ze niet ongevraagd haar levensverhaal aan een compleet vreemde aan het vertellen was.

Na de tarte tatin gelakt met een vinaigrette van Shozo Ponz Yuzu op een plankje van nagelhout aangevuld met een Pedro Ximenez, vond de vrouw het blijkbaar welletjes. Ze bestelt een laatste fles champagne, loopt langs de tafeltjes met witte tafelkleedjes op het stel af en giet midden in de oerchique zaak de fles Moët & Chandon Dom Perignon uit 1995 volledig over zijn hoofd leeg. Bill’s on him! Weet ze er nog uit te gooien. Trots als een pauw verlaat ze de zaak, en uiteindelijk ook haar kerel. Geen traan. Zegt ze.

Maar dan… ineens verandert haar hele gezichtsuitdrukking….Die laatste kerel he, ja dat was toch wel anders…. Ineens zie ik een verdrietig mensje voor me zitten. Voor het eerst valt er een vreemde stilte tussen ons. Ze had hem ontmoet in het flatje in Bos en Lommer waar ze na haar scheiding is beland. Na zijn vakantie vertelt ook haar nieuwe vriend dat ie het bed heeft gedeeld met een andere vrouw. Vanuit haar eerdere ervaringen handelend, schopt ze ook deze kerel direct haar leven uit. Maar…. ik zie het verdriet in haar ogen. ‘Ik heb spijt’, zegt ze. ‘Ik heb zo een spijt’. We hadden het leuk samen. Ik snap niet waarom ik hem de deur uit heb gegooid. Dit was gewoon een goeie kerel. Maar die eerste, DAT was een beest!

animaatjes-zwarte-panter--04685

 

Let’s talk about art! – Cult

imageIedere dag een stukje kunst. En iedere dag een verhaaltje! Wat een prima laid-back manier om ’s ochtends tijdens je kopje koffie aan je kunstkennis te werken. Al weet je weinig van kunst, via deze Instagram-pagina kun je daar iets aan veranderen.

Jurgen Vermaire heeft groot succes met zijn Instagram-account Let’s talk about art. De beste man had binnen luttele weken een schare van enkele duizenden volgers.

Voor meer verdieping en dan op wekelijkse basis, kun je ook terecht op de Facebook-pagina Let’s talk about art, van Sophie en Jurgen. Toegankelijk en zeeeeker gepeperd: fair enough! En heb je wat leuks gevonden? Wij zijn zeer benieuwd naar jouw mooiste stukje kunst! Dus delen: graag!

Vooruit dan maar: het groene drabje – Streetfood

Mijn vriendinnen gaan steeds opnieuw uit hun dak als ik dit groene drabje weer voor ze heb klaarstaan. Meestal maak ik dit op een heerlijke ‘we gaan zoveel mogelijk eten en echt maar een paar wijntjes drinken’- zondag. Kachel aan. En gaan.image

Let wel: perfect met cheese-nachochips. En onontbeerlijk: 2 zakken. Je vriendinnen veranderen binnen 1 seconde in vraatzuchtige monsters. Ikzelf trouwens ook.

2 avocado’s, 1 kleine ui, een grote uitgeholde tomaat (ik bedoel zonder vruchtvlees), 1 kleine chilipeper zonder pitjes, limoen, teentje knoflook, koriander.

  • Voor wie durft: chili en knoflook weglaten. Meer pure guacemole.
  • Andere tip: gebruik Kala Namak-zout: zwart lavazout. Dan denk je ‘zout’, ja het zal wel. Nou, nee. Goddelijk!
  • Of ok, voor de ‘geen-gedoe’-mensen: koop een avocadopakket bij de Appie. Maar: guacemole poedermixjes VERBODEN!!

En om het Mexicaanse feest helemaal compleet te maken. Dit weergaloze duo MOET je even luisteren. Zo snel, zo vrolijk en zo super super te gek!! Man, man, man, wat kun je hierbij uit je dak gaan. Een all-time-favourite op Mexicaanse feestjes.

It was one of those days…. – Cult

Dit is een zin van Charles Dickens. Je weet wel, van die film die je deze Kerst vast hebt gekeken: a Christmas Carol (Scrooch!!). Hij schrijft hem op, ergens in het midden van Great Expectations.image

Zonder dat je eigenlijk weet wat er verder gaat gebeuren, is het een metaforisch hoogtepunt. Ik vind deze zin zo mooi.

  • Maart staat in de literatuur voor het begin, het voorjaar, iets nieuws: het licht na het donker. Vergelijkbaar is ook ‘het naar buiten gaan’, het voorjaarsweer in, dat symboliseert voor ‘verdergaan’.
  • De tegenstelling van emoties die horen bij een overgang naar het volgende wordt prachtig weergegeven door de seizoenen tegenover elkaar te zetten. De lentewarmte die fijner voelt dan eerder en later in het jaar… in tegenstelling tot de koude wind die alles weer wegwaait. It was one of those March days…. je weet wel…

Maar: welk begin bedoelt Dickens nu precies?

Het boek het verhaal van de wees Pip, van zijn vroege jeugd tot aan zijn jonge volwassenheid.  Dickens beschrijft zijn levensloop, waarbij hij allerlei zaken meemaakt: liefde, dood, verhuizing, afscheid.

Omdat Dickens een groot fan is van ‘suggestie’ en symboliek, is het op dit punt in het verhaal nog niet duidelijk naar welk nieuw begin hij hier precies verwijst. Doelt Dickens hier op zijn liefde voor Estella , of juist het definitieve afscheid van haar? Er zijn nog meer interpretaties. Dickens zou verwijzen naar Pip’s eigen innerlijke , spirituele verandering ofwel het terughalen van zijn oom uit Engeland. Ik hou van die verrassingen, ik hou van het suggestieve, je eigen interpretatie, die dan langzaam uiteen valt in het boek.

Mysterie en metaforen

Gedurende het verhaal blijft Dickens strooien met prachtige metaforische zinnen: ‘ there was no shadow of another parting from her”. God, wie wil er nou niet zo’n boek lezen.image

Het boek bevat ook veel mysterie en duisternis. Het boek begint bijvoorbeeld op een winderig kerkhof bij de zeekust. Daar wordt de kleine Pip door een verwilderd en woest man in de schemering aangegrepen, en krijgt de boodschap een vijl en proviand voor de verwoesteling te halen. De toon is gezet.

Als hij later wat groter is, belandt hij in het vreemde huis van juffrouw Havisham, een spookachtig verschijnsel in oeroude bruidskledij, wankelend rondlopend door een huis waar in de tijd en alle klokken zijn blijven stilstaan. Een bizare plek waar hij uiteindelijk zijn liefde vindt.

Wereldberoemd

Great Expectations is opgenomen in de lijst van beste 100 boeken uit de wereldliteratuur. Je kunt het boek lezen via het zogenaamde Gutenberg-project. Een verzameling boeken uit de wereldliteratuur waarvan het auteursrecht is verlopen en die je dus gratis en legaal kunt lezen op internet.

imageDickens bleef een van de meest populaire Engelse schrijvers tot na WO1. Hij schreef onder andere Oliver Twist en A Christmas Carol. In zijn werk spelen humor en sociale thema’s een belangrijke rol.

Nog steeds is de beste man razend populair. Overal in Nederland en Engeland worden festivals gehouden, waarin mensen verkleed gaan als zijn personages, zie bijvoorbeeld: www.dickensfestijn.nl. Ook in mijn buurstadje Zaandam zag ik laatst een Dickens-markt opduiken. Het zal nog wel even duren voordat je mij in zo’n gewaad ziet, maar zijn boeken zijn er om te verslinden.

image

Spirituele spelletjes – Create

imageOk, het is misschien een beetje meer een vrouwending. Maar ja, jeetje, wat is er eigenlijk mis met een beetje spiritualiteit? Van mij mag het af en toe wel. En zeeeeker rond deze tijd. Even het jaar goed afsluiten, doornemen wat onder ‘goed’ en ‘kwaad’ valt…. En wat was en wordt belangrijk voor je? En zolang het niet over wedergeboorten of rebirthing gaat,- ok, dan ben ik weg – …. Dus:

Hier een paar tips, voor de mensen die het aankunnen:

  • Vraag je vrienden of familie een lootje te trekken. Bijvoorbeeld via lootjestrekken.nl. Iedereen verzint vervolgens een karaktereigenschap of een bepaalde actie die je erg waardeert in de ander. Nog leuker is om cadeautjes mee te brengen die hier iets mee te maken hebben.
  • Vraag iedereen voor het Kerstdiner uit te spreken een top 1 of top 3 te maken van een bepaald thema uit het afgelopen jaar. Bijvoorbeeld: vriendschap, liefde, persoonlijke ontwikkeling, familie… Wat is het mooiste dat ie heeft meegemaakt? Waar ben je het meest trots op? Ook hier kun je leuk cadeautjes aan koppelen.
image
Een presentje bij een complimentje
  • Ook lijstjes op het gebied van kunst, zoals muziek of kunst of lyric uit een liedje. Het leukst is er een verhaal bij vertellen waarom dit je zo heeft geraakt.
  • Je kunt van bovenstaande ook een spel van maken. Bijvoorbeeld door iedereen een kaartje met een ‘opdracht’ te laten trekken.

Binnenkort meer over spiritualiteit, focus en nieuwe wegen inslaan.