Vreemde expedities op Oerol! – Cult

Denk jij ook zo over ‘theater’ alsof het best saai kan zijn? Als iets wat op de longlist staat voor als je met pensioen bent?

NEE! Stop daarmee! Want je mist een grootste ervaring in je leven! Er zijn namelijk stukken die je laten sidderen van genot.

Waar moet je heen?

Je kunt het eigenlijk beter een ‘beleving’ noemen, want je gaat dingen meemaken die je nog nooit eerder hebt meegemaakt.

Allereerst: de expedities

Die expedities zijn killing. Je kunt lopen door zogenaamde ‘installaties’. Een installatie is een soort tot leven gebracht kunstwerk gecombineerd met (daar heb je dat woord weer) theater. Maar: je bentzelf een soort onderdeel van het geheel.

Zo loop je bijvoorbeeld over het strand en hoor je vanuit grote speakers Boeddha-en kerk-geluiden komen. Ondertussen zie je het zand door de wind opstuiven. Luister en huiver!

Ik deed ook mee een expeditie waar je in je eentje met een raar masker met beeld op moest + aan een koord moest hangen. Soms onder begeleiding, soms alleen met koord. Je liep door de duinen, langs het water en over obstakels heen. Je moet al je zintuigen inzetten om te begrijpen waar dit stuk heen wil. Het geeft een bepaalde sensatie: en daarna komt het filosofische inzicht. En als dan het masker afgaat! Wow!

Overal gratis avontuur!

En het mooiste is: deze bizarre expedities op Oerol zijn allemaal gratis!! Over het hele eiland vind je zo’n 30 van deze avonturen waar je allemaal aan kunt meedoen. Als je geen kaartje voor een stuk hebt, is dit al echt helemaal te gek.

Deze vorm van kunst/theater heet ook wel ‘zintuiglijk theater’. Ik had meerdere malen kippenvel: heel intens.

Dan ook nog!

De stukken. Oh, de stukken. De stukken laten je écht verder kijken dan je voorheen deed. Je zult na dr voorstellingen even van je aproppos zijn. Want:

Oerol gaat over jou.

Ons aller onrustige gevoel, jij als individu, jouw leven als geheel wordt in het licht gezet. Verlies dat je ooit geleden hebt, de verwarring en eenzaamheid die dat met zich meebracht, angst voor afwijzing, maar ook het feest dat het leven kan zijn, worden op waanzinnige manieren uitgebeeld.

En niet alleen dat. Er wordt gebruik gemaakt van de prachtige natuur van Terscheling. Heel anders dus dan bij andere belevingsfestivals. De podia zijn daardoor uitbundig: soms zie je grote pluimen vuur, lichtinstallaties, schattige bostheatertjes, scheepjes en ga zo maar door.

Vreemd

Ik zag een keer een trilogie en het eerste korte stukje begon met een spooky tweeling, gekleed in het wit. Ze kwamen heel ver uit het bos. Ineens zag je dat ze ook bebloed waren. Ze leken op de tweeling van The Shining. Steeds dichter komen ze naar je toe, en dan heb je door dat ze zijn redelijk agressief tegen elkaar. En dat is nog maar het begin….

En wat moet je  bijvoorbeeld met een stuk waarin je in je eentje dwaalt en dwaalt door een landschap en dat eindigt met:

Als je denkt dat je het begrijpt, heb je er niets van begrepen.

Dit theater is fascinerend. En gemaakt voor een jong publiek.

Installatie

 

Maar waar moet je heen?

De keuze is reuze. En kan zeker voor een beginner wat overweldigend zijn. Maakt niet uit, probeer gewoon van alles wat: een beetje tekst-theater, een beetje interactief, een beetje beeldend, een beetje dans, een beetje drama en ga zo maar door.

zelf vind ik de volgende gezelschappen meestal mega-goed: BOG, Young Gangsters, Orkater, Hoge Fronten, Theater Utrecht, Berlin, Collectief Walden, NNT, Strijbos & van Rijswijk, Tryater, Afslag Eindhoven, of Bot.

Ik heb dit belevingstheater ontdekt op Oerol, maar vond het later ook op De Parade, Over ’t IJ en toen ik er eenmaal inzat, ging ik zelfs losse voorstellingen boeken. Dus!

Meer spanning en sensatie? Bijvoorbeeld: een gaaf weekendje roadtrippen door België!

Who have heard about ‘extatic dance’ – Cult

Who have heard about ‘extatic dance’? Dit is dé ultieme hit in Amsterdam op dit moment. Dit is echt voor de hardcore hippies. No softe shizzle dit keer.

Extatic dance is je compleet laten gaan. Alles mag. Je voelt je vrij en komt terug bij jezelf. Je gaat ‘in de muziek’ zitten en beweegt op JOUW manier. Extatic dance is drugs. So, ok, People! Vandaag dus even geen ayahuasca, mdma of pep!

Een en ander lukt uiteraard niet echt onder doorsnee afkeurende blikken van mede hippe Amsterdammers. En zeker lastig voor een dorps meiske als ik tussen al die hippe pipies. Vandaar:

The Rules!

  1. Je mag niet met elkaar praten. Dus: even met je vriendin uitgebreid de dance-moves van die ene dodo bespreken, is er helaas niet bij.
  2. No drugs, no alcohol: just the extàtic of the dànce.
  3. Geen afleidende heftigheden, zoals parfum. Pure nature, biological etc.
  4. Je danst barefoot.
  5. Dans je samen met een ander, dan moet je jezelf ‘spiegelen’ aan de ander. Connecten dus. En als je weer solo wilt, dan bedankje met Namastéeeeee.

Traantjes

Het doel is iets anders dan dat van mij op de gemiddelde zaterdagavond. Nee. Het dansen gaat niet om losgaan, zuipen of flirten: dit is voor jezelf, voor jou en voor jou alleen.

Extatic dance is daarmee de zus van mediteren of yoga geworden. En: het schijnt verslavend te kunnen werken. Klaarblijkelijk raken sommige mensen zo extatic, dat zij tot tranen toe geroerd raken.

Eindelijk voelen zij zich vrij…

Zal ik…?

Extatic dance is inmiddels in veel meer steden dan Amsterdam bekend. Vriendinnen van mij gaan op zaterdagavond wel eens naar Club Lite. De club waar alles vijf jaar geleden begon, wekelijks op dinsdagavond.

Het voelt voor mij toch een beetje weird om op zaterdagavond zoiets te gaan doen. Veiliger voelt het vooralsnog om met schoenen en al onder het genot van biertjes bandjes én knappe mannen te gaan bekijken. Maar ik moet zeggen: ik ben getriggerd.

Wat voor muziek?

Extatic dance gaat dus van klassieke muziek, minimal (yesssss!) en van wereldmuziek tot feestelijk gypsy.

Soms is er een openingsritueel en een warming-up, maar Thank Gooood: dat is niet altijd het geval. Een bloedserieuze warming-up met mede-hippies lijkt me dan toch wel weer érg doorzetten… 🙂 🙂 🙂

Maar ZO kan het ook  😀

Morning rave

Een zusje van de extatic dance is de morning rave. Je kunt hier vlak voordat je gaat werken naar toe gaan, bijvoorbeeld op het NDSM-terrein. Vaak is dansen in combinatie met yoga, massage, superfoods en hé hé, KOFFIE.

Meer avonturen? Klik door voor meer!

Gimme a Mennonite! – Verdieping

Tijdens mijn mini-vakantie naar Mex, stuitte ik op een heel, heel vreemd fenomeen:

Mennonites.

Het kwam door de eerste ontmoeting met het alien-kind.

Ik reed op mijn fiets door de stoffige straten van Mexico, en ineens was daar het alien-kind. Ik keek het kind per ongeluk en ongewild geshockeerd in de ogen aan. En hij mij….

Het kind had een blik die ik niet kan uitleggen. Hij leek van een andere planeet te komen. Zelfs mijn vriendin, die nog nooit van een Mennonite had gehoord, zei: Clau, wtf was dat? We waren in shock. Ik heb Afrikanen met neusbotten gezien, maar werd nog niet eerder zo geraakt als door deze blanke vreemdeling.

Meer Mennonites

We fietsen verder door die kleurige stoffige straat met zijn touringcar bussen en duistere stalletjes. En daar was het paard en wagen met blanke lui in 16e eeuws gewaad waar het alien-kind blijkbaar zijn herkomst vond.cart2

Ik wilde alleen maar meer en meer Mennonites. Ook andere blanke toeristen zag ik ze genadeloos nastaren. Mennonites zijn hier écht de toeristische trekpleister. Want het rare is: het is ons volk in een exotisch land.

Zo’n rare mennonite heet gewoon Johannes of Willem, terwijl ze eruit zien als rednecks. Ze praten Duits alsof ze je bij de lokale slager zou kunnen tegenkomen. Je zou bijna tegen zo’n latino zeggen: wtf??

Misschien geldt wel hetzelfde voor het alien-gastje. En ineens vraag ik me af: hoe zouden zij zich hierover voelen? Bijzonder of juist niet? Is het egostrelend? Of juist niet? Zouden ze een soort mengelmoes van trots voelen van het anders-zijn in combinatie met angst voor de dreigende maatschappij, misschien?

Hoe klinkt Plautdeutsch? – Onverstaanbaar:

Wtf zijn Mennonites?

Mennonites zijn, gelijk de Amish, een protestants volk, ooit verjaagd uit Europa, dat leeft in afzondering van: ons. Waarschijnlijk is dat dus de hoofdreden dat de blik van het jongetje voelde als een meet-up met een Marsman, of een rit met een tijdmachine.

 

What else?

Stom misschien, maar ik dacht gelijk dat de lui ‘ons Westerlingen’ wel zouden haten. Kenmerkend is echter dat de Mennonites ons juist helemaal niet haten. Ze zijn extreem pacifistisch.

Ze zijn wel extreem religieus. De Bijbel is hét uitgangspunt voor het dagelijks leven. Ze zijn niet Godsdienstwaanzinnig naar de buitenwereld, maar hoe dat binnenskamers zit weet ik niet. Bomaanslagen laten ze in elk geval voor wat het is.

Rumspringa: Mennonite Springbreak

Tijdens Rumspringa mag een Mennonite adolescent even losgaan. Daarna mogen ze zogenaamd kiezen. Zogenaamd kiezen dus, want in mijn ogen geven ze de kids een soort valse vrijheid: stay or 4-ever goodbye.

Wel 80% van de jongeren kiest voor blijven.  Bizar weetje: dit percentage is nog never nooit zo hoog geweest! Maar dat terzijde. Die Mennonite springbreak hebben ze in elk geval wél in de pocket.

Het grote niks

fileEen groot deel van de die-hard mennonieten gebruikt geen stroom, luistert niet naar muziek en mag niet dansen. Ik denk dat je deze ontkoppeling echt terug zag in het gezichtje van het alien-kind.

Drinken doen ze niet, maar roken: dat dan weer wel. Eigenaardig, maar ach…. zitten wij niet allemaal vol eigenaardigheden?

Op een gegeven moment zagen we ze overal: ureh hingen ze op niks-af in een bushokje. Waarschijnlijk wachtend op buurman-Mennonite die even had bedacht dat ie met zijn paard en wagen nog even sigaretten moest halen. Het gaf zo’n oer verveeld beeld van het leven dat deze mensen leven: ik snap niet hoe ze het kunnen volhouden.

Blogger Reismeisje vertelt dat ze in Belize een Mennonietengemeenschap heeft bezocht en dat de kids gingen huilen om haar zwiepende staart. Grappig!

img_2871

Belize is overigens een van de weinige plekken waar je  als toerist met een gids een Mennonite-gemeenschap kunt bezoeken. Je raadt dus al waar mijn volgende tripje naar toegaat. Coolio 🙂

Films over Mennonites!

Meer avonturen? Klik door voor meer!

 

Apocalypto in real life: Maya’s! – Verdieping

Toen ik in Mexico was, kreeg ik de verrassing van mijn leven…

De Maya-tempels.

Ik had niet verwacht dat ik het zo interessant zou vinden. Je hoort zo vaak saaie verhalen van toeristen over Incas en de eeuwige Macchu Picchu. Maar nee, dit is andere koek. Want :

Heftig

De Maya-wereld is echt bizar! We kwamen erachter wat een heftig volk dit eigenlijk was. Ik wist niet eens goed dat ze mensen offerden! En die tempel waarop dat gebeurde, rees als een enorme reus op in de woestijn. Ze zeggen weleens dat de pyramides in Egypte klein zijn. Deze tempel was echt een huge ass bastard.

Ik herinner me ineens ook de film Apocalypto: een van mijn lievelings horror-films, waar je kop voor kop van de glijbaan ziet rollen.

De volkeren waren door strijd en offerrituelen alleen maar op de dood gefocust. En daarom wilden ze ook een slang zijn. Want slangen vermoorden mensen en dan word je zelf dus niet vermoord.

Bad energy

Ook aimage1part vond ik dat de energie per Maya-dorp zo verschilde. Het eerste dorp was zo’n schattig Hobbit-dorp aan het strand, maar bij het andere voelde je de nare concentratiekamp-sfeer.

The bad energy werd waarschijnlijk gevoed door de macht van de heersers en de koppen die er gerold hebben. Want: hoe meer macht, hoe meer wederkerige gewelddadigheid tussen Maya-steden.

Ik voelde dit in Chitzen Itza, maar hoorde eigenlijk pas nadien dat daar veel dood en verderf had geheerst. Creepy….

Spiritueel!

Het mooie aan de Maya’s vond ik dat de zij de hedendaagse new-Age achtige spiritualiteit al hadden ontdekt: in de Klassieke Oudheid dus al! Van horoscopen naar volle-maantheorieen, kunst en symboliek. Maar misschien was dat alles ook wel nodig in zo’n angst-omgeving?

Mysterieuze verdwijning

De Maya-cultuur is van de een op de andere dag in rook opgegaan. Niemand weet wat er is gebeurd. De Katholieken hebben alle geschriften verbrand en de teloorgang van de Klassieke cultuur blijft een groot mysterie.

Natuurlijk zijn de Yucatan-people nog de nazaten van de Maya’s. Je ziet dat ze een soort mix zijn van Westerlingen, Indische mensen en indianen. Een ongelofelijk, warm, kalm en vrolijk volk. Had ik die Maya-trips niet gedaan, dan had ik dit nooit geweten. Wat bijzonder…

Meer avonturen? Klik door voor meer!

Liedjes voor bij de haard

Rondom deze dagen luister ik het liefst naar warme, rustige muziek. Muziekjes die eigenlijk iedereen wel mooi vindt… Even het kampvuur- en kaarsjesgevoel naar boven halen. Wierookjes aan… Wat zijn jouw ultieme cosy Kerstnummers?

  1. Streets of London – Ralph mc Tell.

2. Song for Zula – phosphorescent

3. Everyday – Carly Commando

4. Home – Xavier Rudd