Mex! – Travel

Mex is dé ultieme plek voor avonturiers die ook eens gewoon op vakantie willen. En ja, dat wilde ik dus wel een keertje: op vakantie. Kreta klinkt dan weer veeeeel te saai, dus op naar Mexico!

Want!

Mex is totally awesome! Hoewel het avonturiershart tot Mexico-city wilde reizen (want ja, Mexico City is echt heel tof), kwamen Annetje en ik gewoon niet ver. Elk plekje was té leuk.

Schattige tripjes in Yucatan

Mexico is het land van de mini-tripjes. We vlogen voor 450 euro op het hardcore Cancun en zijn rapido doorgereisd naar de strook van oneindig veel idyllische stranden.

Daarna gingen we roadtrippen door Yucatan. Yucatan is veilig, maar totaal niet toeristisch. En mocht je twijfelen over Yucatan: reken maar dat je hier ‘het echte Mexico’ kunt vinden.

Van gortdroge woestijnen met cowboys, naar gierend witte stranden. Er zat een city-trip bij en een vissersdorp, maar ook een lagoon: een keiblauw meer van zeven kleuren blauw. En elk volgend plekje was steeds niet veel verder dan 4 uurtjes met de bus.

Fietsen dimageoor Mexico

In deze schattige plaatsjes fietsen wij met onze roze fietsjes en bijpassende rugtasjes gewoon door het echte Mexico! Woei!

We fietsten langs veranda’s met kippen en ondertussen hoorde je heerlijke Mexicaanse muziek over straat schallen.

Private voor 8,50

Ok, we hebben even dit keer even goed ons best gedaan voor de acco’s. Maar voor 8,50 en zit je in een écht leuk hostel. Wij hadden een zwembad, met hangmatten boven het water. Vanaf 3 uur ‘s middags kwam iedereen thuis van zijn tripjes. Dan lagen we tussen de palmbomen lekker te kletsen met andere backpackers. Uiteraard slurpend aan onze blikjes koud supermarkt-bier.

’s Ochfile-2tends loop je chill je kamer uit, lekker de warme tuin in en tref je een lange gedekte tafel aan waar de dag kunt beginnen met koffie.

En de backpackers zijn zo vriendelijk: hoe gaat het met je, heb je een leuke trip gehad, wat ga je vandaag doen? Heerlijk, die hippie vriendelijkheid! ’s Avonds neem je nog een kooklesje en ook de danslessen zijn geheel GRATIS. Deze acco’s geven serieus echt alles wat ik nodig heb.

Mex heeft inhoud!

Jawel! Mex heeft ook inhoud.

De aller aller grootste verrassing vond ik de Maya-tempels. Het zei me eerst niets eigenlijk. Hoe vaak hoor je geen saaie verhalen over de Inca-ruines en die eeuwige Macchu Picchu. Het leek me allemaal maar über boring. Maar o wee o wee o wee, wat heb ik me weer eens vergist.

Heftig

Zo heel langzaam werd ik in de bizarre Maya-wereld getrokken. We kwamen erachter wat een heftig volk dit eigenlijk was. Ik wist niet eens dat ze mensen offerden! En die tempel waarop dat gebeurde, rees als een enorme reus op in de woestijn. Ze zeggen weleens dat de pyramides in Egypte klein zijn. Deze tempel was echt een huge ass bastard.

Ik herinner me ineens ook de film Apocalypto: een van mijn lievelings horror-films, waar je kop voor kop van de glijbaan ziet rollen.

Verdrinken in een moeras

Mex kent ook serieuze gevaren. Annetje is namelijk echt bijna in een moeras verdronken, of sinkhole, iets bizars in die trant. Oppassen dus als je een leuk tripje in een lagoon gaat maken! Mex zit vol met deze rare sinkholes.

Verdrinken in Mex muziek was er ook zo eentje voor mij. Mex musica is voor mij het extatic dance van hippe Amsterdammers. Zij noemen de minimal-vage-techno-shizzle HET extatic dance, maar muziek in Mex IS extatic dance.

Jarenlang heb ik mezelf opgeworpen als Azië-lover. Maar de Mex extatic dance, dat is is een heftige concurrent geworden voor het Boeddha-Azië.

Mex…Je kunt er zoveel leuke kleine, schattige tripjes maken. Niks uitputtends, pure idylle en gezelligheid. Een land binnen handbereik: 9 uur vliegen hier vandaan. Allemaal voor een kleine prijs, want ik heb maar 1200 euro opgemaakt in 3 weken.

Mexicoooooo!!!
I love you.

Meer avonturen? Klik door voor meer!

Vongole in het park – Streetfood

De zomer komt eraan en wat is er leuker dan koken in het park! Flesje ijskoude witte wijn erbij en helemaal gelukkig ben je in het middagzonnetje!

Je bent letterlijk binnen 2 minuten klaar met dit gerecht.

Wat is de bedoeling?

Je neemt heel simpel je camping gasstelletje mee en 2 pannetjes, een snijplank, mes en de volgende ingrediënten:

  • drywines4Een kan met water
  • Spaghetti
  • Olijfolie
  • Knoflook
  • Ui
  • Peterselie
  • Tomaatjes
  • Spaanse peper
  • Tomatenpuree
  • Witte wijn
  • Vongole

En dan? Kook de spaghetti (uiteraard). Zet een koekenpan op hoog vuur, laat olijfolie paar minuutjes opwarmen en gooi knoflook, ui, tomaat, peterselie, puree en Spaans pepertje erbij (hoeveelheid naar smaak).

Spaghetti kan erbij, beetje olijfolie en je hebt een meestermaal! Gooi het heerlijke vocht van de kokkels lekker over je spaghetti en je hebt smulhalla! Yum  😛

kokkelpicknick

Ook zin in een yumsie chai’tje, of prutjes bij de Pad Thai? Klik door!

Gimme a Mennonite! – Verdieping

Tijdens mijn mini-vakantie naar Mex, stuitte ik op een heel, heel vreemd fenomeen:

Mennonites.

Het kwam door de eerste ontmoeting met het alien-kind.

Ik reed op mijn fiets door de stoffige straten van Mexico, en ineens was daar het alien-kind. Ik keek het kind per ongeluk en ongewild geshockeerd in de ogen aan. En hij mij….

Het kind had een blik die ik niet kan uitleggen. Hij leek van een andere planeet te komen. Zelfs mijn vriendin, die nog nooit van een Mennonite had gehoord, zei: Clau, wtf was dat? We waren in shock. Ik heb Afrikanen met neusbotten gezien, maar werd nog niet eerder zo geraakt als door deze blanke vreemdeling.

Meer Mennonites

We fietsen verder door die kleurige stoffige straat met zijn touringcar bussen en duistere stalletjes. En daar was het paard en wagen met blanke lui in 16e eeuws gewaad waar het alien-kind blijkbaar zijn herkomst vond.cart2

Ik wilde alleen maar meer en meer Mennonites. Ook andere blanke toeristen zag ik ze genadeloos nastaren. Mennonites zijn hier écht de toeristische trekpleister. Want het rare is: het is ons volk in een exotisch land.

Zo’n rare mennonite heet gewoon Johannes of Willem, terwijl ze eruit zien als rednecks. Ze praten Duits alsof ze je bij de lokale slager zou kunnen tegenkomen. Je zou bijna tegen zo’n latino zeggen: wtf??

Misschien geldt wel hetzelfde voor het alien-gastje. En ineens vraag ik me af: hoe zouden zij zich hierover voelen? Bijzonder of juist niet? Is het egostrelend? Of juist niet? Zouden ze een soort mengelmoes van trots voelen van het anders-zijn in combinatie met angst voor de dreigende maatschappij, misschien?

Hoe klinkt Plautdeutsch? – Onverstaanbaar:

Wtf zijn Mennonites?

Mennonites zijn, gelijk de Amish, een protestants volk, ooit verjaagd uit Europa, dat leeft in afzondering van: ons. Waarschijnlijk is dat dus de hoofdreden dat de blik van het jongetje voelde als een meet-up met een Marsman, of een rit met een tijdmachine.

What else?

Stom misschien, maar ik dacht gelijk dat de lui ‘ons Westerlingen’ wel zouden haten. Kenmerkend is echter dat de Mennonites ons juist helemaal niet haten. Ze zijn extreem pacifistisch.

Ze zijn wel extreem religieus. De Bijbel is hét uitgangspunt voor het dagelijks leven. Ze zijn niet Godsdienstwaanzinnig naar de buitenwereld, maar hoe dat binnenskamers zit weet ik niet. Bomaanslagen laten ze in elk geval voor wat het is.

Rumspringa: Mennonite Springbreak

Tijdens Rumspringa mag een Mennonite adolescent even losgaan. Daarna mogen ze zogenaamd kiezen. Zogenaamd kiezen dus, want in mijn ogen geven ze de kids een soort valse vrijheid: stay or 4-ever goodbye.

Wel 80% van de jongeren kiest voor blijven.  Bizar weetje: dit percentage is nog never nooit zo hoog geweest! Maar dat terzijde. Die Mennonite springbreak hebben ze in elk geval wél in de pocket.

Het grote niks

fileEen groot deel van de die-hard mennonieten gebruikt geen stroom, luistert niet naar muziek en mag niet dansen. Ik denk dat je deze ontkoppeling echt terug zag in het gezichtje van het alien-kind.

Drinken doen ze niet, maar roken: dat dan weer wel. Eigenaardig, maar ach…. zitten wij niet allemaal vol eigenaardigheden?

Op een gegeven moment zagen we ze overal: ureh hingen ze op niks-af in een bushokje. Waarschijnlijk wachtend op buurman-Mennonite die even had bedacht dat ie met zijn paard en wagen nog even sigaretten moest halen. Het gaf zo’n oer verveeld beeld van het leven dat deze mensen leven: ik snap niet hoe ze het kunnen volhouden.

Blogger Reismeisje vertelt dat ze in Belize een Mennonietengemeenschap heeft bezocht en dat de kids gingen huilen om haar zwiepende staart. Grappig!

img_2871

Belize is overigens een van de weinige plekken waar je  als toerist met een gids een Mennonite-gemeenschap kunt bezoeken. Je raadt dus al waar mijn volgende tripje naar toegaat. Coolio 🙂

Films over Mennonites!

Meer avonturen? Klik door voor meer!

Hippie dagboek – Create

Het is heel goed om af en toe even de tijd voor jezelf te nemen. Even de tijd nemen om de gebeurtenissen van de week nog eens rustig door te nemen. Waar was je dankbaar voor? Waarmee was je minder gelukkig? Ben ik nog wel goed bezig?

Voor meer bewustwording en minder het gevoel te hebben dat je door de tijd heen raast, kun je een hippie-dagboek bijhouden. Hier een voorbeeld!file

large

Deze week:

  • Liefde ontvangen
  • Liefde gegeven
  • Genietmomentjes
  • Mijlpalen
  • Leermomentjes
  • Nieuwe leuke plannen
  • Hilarische momenten
  • Minder blij werd ik van

En: het Woord van de week: -het eerste wat in je opkomt

Daarnaast kun je een foto-album maken met de naam Leuk! Zo zorg je er in elk geval voor dat je alle leukste gebeurtenissen van het jaar nooit meer vergeet!

file2

Apocalypto in real life: Maya’s! – Verdieping

Toen ik in Mexico was, kreeg ik de verrassing van mijn leven…

De Maya-tempels.

Ik had niet verwacht dat ik het zo interessant zou vinden. Je hoort zo vaak saaie verhalen van toeristen over Incas en de eeuwige Macchu Picchu. Maar nee, dit is andere koek. Want :

Heftig

De Maya-wereld is echt bizar! We kwamen erachter wat een heftig volk dit eigenlijk was. Ik wist niet eens goed dat ze mensen offerden! En die tempel waarop dat gebeurde, rees als een enorme reus op in de woestijn. Ze zeggen weleens dat de pyramides in Egypte klein zijn. Deze tempel was echt een huge ass bastard.

Ik herinner me ineens ook de film Apocalypto: een van mijn lievelings horror-films, waar je kop voor kop van de glijbaan ziet rollen.

De volkeren waren door strijd en offerrituelen alleen maar op de dood gefocust. En daarom wilden ze ook een slang zijn. Want slangen vermoorden mensen en dan word je zelf dus niet vermoord.

Bad energy

Ook aimage1part vond ik dat de energie per Maya-dorp zo verschilde. Het eerste dorp was zo’n schattig Hobbit-dorp aan het strand, maar bij het andere voelde je de nare concentratiekamp-sfeer.

The bad energy werd waarschijnlijk gevoed door de macht van de heersers en de koppen die er gerold hebben. Want: hoe meer macht, hoe meer wederkerige gewelddadigheid tussen Maya-steden.

Ik voelde dit in Chitzen Itza, maar hoorde eigenlijk pas nadien dat daar veel dood en verderf had geheerst. Creepy….

Spiritueel!

Het mooie aan de Maya’s vond ik dat de zij de hedendaagse new-Age achtige spiritualiteit al hadden ontdekt: in de Klassieke Oudheid dus al! Van horoscopen naar volle-maantheorieen, kunst en symboliek. Maar misschien was dat alles ook wel nodig in zo’n angst-omgeving?

Mysterieuze verdwijning

De Maya-cultuur is van de een op de andere dag in rook opgegaan. Niemand weet wat er is gebeurd. De Katholieken hebben alle geschriften verbrand en de teloorgang van de Klassieke cultuur blijft een groot mysterie.

Natuurlijk zijn de Yucatan-people nog de nazaten van de Maya’s. Je ziet dat ze een soort mix zijn van Westerlingen, Indische mensen en indianen. Een ongelofelijk, warm, kalm en vrolijk volk. Had ik die Maya-trips niet gedaan, dan had ik dit nooit geweten. Wat bijzonder…

Meer avonturen? Klik door voor meer!

Liedjes voor bij de haard

Rondom deze dagen luister ik het liefst naar warme, rustige muziek. Muziekjes die eigenlijk iedereen wel mooi vindt… Even het kampvuur- en kaarsjesgevoel naar boven halen. Wierookjes aan… Wat zijn jouw ultieme cosy Kerstnummers?

  1. Streets of London – Ralph mc Tell.

2. Song for Zula – phosphorescent

3. Everyday – Carly Commando

4. Home – Xavier Rudd

Cult – Florence Foster Jenkins

Het komt eigenlijk nooit voor dat ik me na een film zo ondersteboven gekeerd voel als bij Florence Foster Jenkins.

De film valt onder een categorie die ik echt verschrikkelijk verafschuw. Ik weet het: ik spreek in pleonasmes. Maar ik verafschuw dit echt met de allerhoogst mogelijke factor. Een soort gekostumeerd theatraal absurdisme. Zo’n beetje de stijl van Grand Budapest Hotel en Birdman. Bah…en dat is een understatement.d3688680-f596-45eb-bc5d-2a2b1a70a39a

Het plot: het begint oersaai. Het vertelt het verhaal van een zangeres die zonder dat ze het weet, mislukt is. De rol is gespeeld door Meryl Streep – ok gewaardeerd, maar ik krijg de kriebels van haar. Ook de rol die ze vertolkt en de ellende die ze uitkraamt geeft me valse schaamtegevoelens.

Maar plotseling wint het verhaal terrein. Het matige plot tot dusver wordt met een klap tot leven gebracht die het verhaal in een ander licht zet.

Een quote van Hamlet.

Het verhaal krijgt ineens body. Ik ga de personages anders bekijken. Hoe oprecht zijn ze? Hoe ‘echt’ zijn mensen überhaupt? En zo niet, is dat eigenlijk erg? Het was Mart Smeets die ooit zei: Alleen onwaarheid doet pijn. Ik heb daar lang in geloofd, maar is dat wel zo?

De spanning in deze oersaaie film begint te stijgen, en mijn interesse is gewekt. Er zit meer achter dit verhaal dan een oppervlakkige biografische vertelling. En zeker achter die gluiperige Hugh Grant.

En dan het einde. Ik wil en kan er van alles over zeggen. Omg….

0d465798-f976-46fd-ac4e-24dce9ac16cd
What can I say… they’re majestic

De film laat je de echtheid van het leven doorvoelen, zonder dat het saai is. Saai: integendeel. Deze film heeft me uiterst gapend onderuit doen zakken, wegdraaiend van onrust vanwege de walgelijkheid van het geheel om me vervolgens compleet omver te blazen. En dat nog wekenlang nadat ik hem gezien heb. Foei, wat een bipolaire toestand.

Met daarbij een diepe diepe buiging voor het acteerwerk van Hugh Grant. Dit ondergeschoven acteurtje zet me toch een prestatie neer. Wauw.

Florence Foster Jenkins…. You are a hero. May you walk in beauty and remember your song.

IMDB: 7,1

img_0217

De Kleine Prins – Cult

Voor de kleine prinses

Al een tijdlang volg ik de blog www.modernehippies.nl. Daar staat een prachtig verhaaltje op van een mooi meisje Chanti. Een meisje dat middenin het leven staat. Ze heeft handenvol Amsterdamse vrienden, een yoga-school aan een Marokkaans strand. Een echt meisje,zoals jij en ik.

En dan ineens, zomaar… krijgt ze kanker. Langzamerhand brokkelt haar mooie wereld met alles erop en eraan af. Veel vrienden blijken toch geen vrienden te zijn, ze moet haar geliefde strand verlaten en ook een gedroomd moederschap verliest ze. Van de allerhoogste top valt ze naar het grote niets….Aan het einde van haar reis citeert ze het volgende stukje uit de Kleine Prins. Wauw…

‘Waar zijn de mensen?’ vroeg de kleine prins eindelijk. ‘Het is wel een beetje eenzaam in de woestijn.’

‘Bij de mensen ben je ook eenzaam’, zei de slang.

‘O, ik begrijp je heel goed’, zei de kleine prins tegen de slang, ‘maar waarom spreek je altijd in raadselen?’
‘Ik los alle raadsels op’, zei de slang. En toen zwegen ze beiden…

Le-Petit-Prince-007

Meer avonturen? Klik door voor meer!