Een Mexicaans tuintje – Create

Ik ben gek op plantjes! En vooral op vrolijke 1 euro- plantjes. Laatst kwam ik op het idee om gewoon een grote pot te kopen en daar allerlei gezellige plantjes in te kwakken. Mijn Mexicaanse tuintje was een feit. Ondertussen ben ik nog verder los gegaan met mijn schattige plantjes. Ik heb allerlei kleurige potjes gekocht en ze bij elkaar gezet in hoekjes of of plankjes.

Hier wat leuke ideetjes om wat gezelligheid in huis te halen!

image image image image image image image image image

 

 

 

 

Prutjes voor bij de Pad Thai – Streetfood

Nasi, en bami… je kunt ze echt goddelijk klaarmaken. Vooral goddelijk wordt het als je de lekkere prutjes hebt, die in Thailand standaard op tafel staan. En ze zijn serieus makkelijk te maken. Dus: zorg dat je ze in je hoofd prent! Of plak geeltjes op de koelkast. Life is too short to …. juist.

Sojasaus met chili en knoflookprutjes

2 rode chilipepers met chili en knoflook

3 tenen knoflook fijngehakt

1 tl kristalsuiker

2 el neutrale olie

3 el soy

1 el fijngesneden korianderblad

1-2 el bosui

 

Chili vissaus

6 kleine rode Thaise chilipepers (of en gewone peper)

2el vissaus

Kwart limoen

 

Ketjap sesam-dip

2 el sesamzaad

1 limoen uitgeperst

2 el ketjap

1 el zoete chilisaus

1 el sesamolie

 

Share jouw prutjes of handigheidjes met ons!

Meer avonturen? Klik door voor meer!

Ken jij de Bluegrass uit Kentucky al? – Cult

Tell you little story and it won’t take long
‘Bout a lazy farmer who wouldn’t hoe his corn
The reason why I never could tell
But that young man was always well

Het zijn de beginzinnen van een liedje uit de legendarische film Broken Circle Breakdown. De prachtige beelden en prachtige muziek laten je heel heeeel langzaam wegzakken in de ultieme droom van een verliefd hippiestel in een Bluegrass-band, Tot er iets flink misgaat…

bandinwoestijnDe folky muziekstijl uit het Kentucky van de jaren veertig vormt de rode draad in deze film. Bijzondere instrumenten geven Bluegrass een apart sfeertje, zoals de dreadnoughtgitaar, dobro, banjo, en een viool. Ze zeggen wel eens: ‘Bluegrass is sad music played fast’. Think about it!

Een onwaarschijnlijk goede keuze voor deze film. Want: hoe schrijnend de gebeurtenissen ook, je voelt hoe de muziek de pijn verzacht. De banjo werkt kalmerend, dan weer dartelend vrolijk, de viool klinkt diepgaand troostend, dan weer hysterisch opzwepend. Bluegrass is puur. En – zeker in deze film – hartverscheurend mooi.

Je moet echt even dit liedje luisteren. Droom heerlijk weg naar een stoffig Kentucky met deze warme, blije, rustgevende banjo-intro…

Meer Bluegrass? Schenk ’s avonds een kop warme thee in, kaarsjes aan en luister deze sessie van de The Broken Circle Breakdown Bluegrass Band.

Op bezoek bij de stadsnomaden – Roadstory

‘Clau! De Amsterdamse stadsnomaden geven een feest!! Echt wat voor jou!’  Het kost me werkelijk maar 1 seconde tijd om te beslissen. Stadsnomaden houden van kunst en uitbundigheid. Dus! Let’s do this!

image01_0

En inderdaad. We zijn nog geen drie stappen binnen, en wij hebben al door dat dit festival echt andere koek is. Bijna worden we omvergeblazen door een auto die enorme pluimen vuur spuugt: grooommmm, met zo’n hol geluid erbij. ‘Wow…’ Ik schrik mij kapot echt…

Doolhof
Hongerig naar meer lopen we verder. We dwalen rond door een doolhof van verlichte paadjes. Paadjes die leiden naar verborgen podiums met straattheater en straatmuzikanten. Er zijn allerlei soorten muziek. Van Jazz tot Rock ’n roll, van hiphop tot techno met een ‘k’. Plotseling komt uit een van die paadjes een vreemd ding aanrijden. Het is een bizar mannetje in circuskostuum op een orgeltje met interessante orgelmuziek uit de jaren twintig. Het is allemaal zo enorm sprookjesachtig. Ik begin me af te vragen of straks die kat uit Alice in Wonderland ook ergens opduikt.

Vuur
Als ik om me heen kijk zie ik overal zelfgebouwde barretjes, hele piratenschepen en een enorme robotarm. Niet veel later tikt Sophie me angstig aan. Clau… gaat het goed daar? Het lijkt wel alsof het bos in de fik staat. Ik reageer met een snelle ‘welnee’, mij ondertussen ernstig afvragend of dit festival toch niet wat uit de hand loopt…. We lopen eropaf. En daar is ineens, middenin het bos, een kampvuur van zeker dertig meter hoog. En wat zit er nou toch in dat vuur? Een levenshoog skelet… ?

image
Skeletverbranding ADM

Met het geluid van hysterische Klezmer op de achtergrond, warmen we ons daarna op aan een iets kleiner kampvuurtje en maken daadwerkelijk nieuwe vrienden op een daadwerkelijk Amsterdams festival. Een festival dat geenszins lijkt op welk festival dan ook. Hipsters zijn hier nergens te bekennen en we zijn de enige in een ‘mainstream’spijkerbroek.‘‘Wil je misschien blijven slapen?’ vraagt één van de stadsnomaden ons lief. ‘Ik laat je ons kamp wel even zien’.

Inmiddels is het zondagavond, en zit hier nog steeds compleet verbluft boven mijn kopje muntthee terug te denken aan dat vreemde ADM-terrein.

Het  lijkt wel alsof ik het allemaal gedroomd heb.

Peace and love.

ADM moet blijven. Teken hun petitie: https://adm.amsterdam. There’s no culture without subculture.