Slavenliedjes, luister eens hoe mooi… – Cult

Wist je dat blues-muziek afstamt van slavenliedjes? Onder alle tranen die er tijdens de slavernij gevloeid zijn, is echt onwijze muziek gemaakt. Ze maakten eenvoudige liedjes met zoveel gevoel erin! Er waren verschillende soorten liedjes, met allemaal een eigen karakter.

slavery

De worksongs waren werkliederen die de slaven zongen tijdens hun zware werk op  de plantages bijvoorbeeld of aan het spoor. Ze hebben iets krachtigs, opzwepends. Het ritme en tempo werden bepaald door de lichaamsbewegingen, zodat ze makkelijk onder het zware werk te zingen waren. De teksten en melodieën waren eenvoudig. Kenmerkend was de ‘dialogenzang’. De ene slaaf vroeg iets, en de andere antwoordde.

Caller: Old Joseph was a wood workin’ man.
Chorus: Hoe Emma Hoe, you turn around dig a hole in the ground, Hoe Emma Hoe.
Caller: When he got old he lost his way.
Chorus: Hoe Emma Hoe, you turn around dig a hole in the ground, Hoe Emma Hoe.

Superstoer dat je dat nu nog steeds terughoort in de blues. Heen en weer, heen en weer. Ree-gel-maat.

Worksongs worden nu nog gezongen door de zwarte dwangarbeiders in de ‘prison farms’.  Ik weet niet waarom, maar op de een of andere manier vind ik het super aanstekelijk klinken. Luister en huiver!

De andere liedjes: Field hollers zijn liedjes gezongen door: iemand alleen…. Dit klinkt meer als een ‘cry for help’. Waar de worksongs krachtig klonken, gaat dit eeecht door merg en been. Hoor hier het verschil:

https://www.youtube.com/watch?v=4yQM1TAhsoU

Dan zijn er nog de religieuze liederen, de negrospirituals of de gospels, die de blues hebben gevormd. Deze zijn vaak ondersteund door klappen en voetstampen, gemixt met humming en ‘shouts’. Dit moet ongeveer ZO geklonken hebben. Jammer van de stem erdoorheen, maar oh zo vet zeg.  Ohhh lord..

De blues waren in die tijd nog heel rauw. Soms gebruikten de zangers ‘scheldwoorden’ die de bewakers niet kenden. Zo konden ze de bewakers uitschelden zonder dat deze het merkten. Ze maakten soms ook zelf instrumenten en ’s avonds zongen ze uit volle borst over de misère die ze hadden. Het waren liedjes die zo diepgaand waren: muziek maken met elkaar of alleen, met of zonder instrumenten, was voor hen vaak de enige manier om hun lijden uit te drukken en te verzachten. Het maakt de muziek puur en echt en voelbaar. Ik vind het fantastisch. Vandaar dat de ‘blues’ ook de blues heet. En vandaar dat het ook nog steeds zo mooi is.

The bluesdogs van de Mississipi Delta Blues – Cult

Delta bluesDe Mississipi Delta Blues…. De eerste, oudste, rauwste oudste Blues-stijl die er is. Ooit ontstaan in het gebied rond de Mississippi in zuid- VS zo rond 1860. Niet zo gek, want blues stamt af van de slavenliedjes. In die tijd is – eerst in het Noorden en later ook in het Zuiden- de slavernij afgeschaft. Onder alle tranen die er gevloeid zijn werd echt onwijze muziek gemaakt. Blues zou enorm worden.

Puur en alleen maar puur
Blues is puur, maar in de beginjaren helemaal! Uiteraard hadden de slaven alleen hun stem, en het ritme of het geluid van werktuigen. Maar toch…. Wat een geluid, wat een muzikaliteit… Moet je horen, bijna wolfachtig:

Toen de slave songs echt ‘blues’ werden – na die afschaffing dus – waren de normale gitaar en mondharmonica de belangrijkste instrumenten. Eigenlijk was het een beetje country-blues. Maar het meest bijzondere is het geluid. Bij Missisisipi delta blues wordt een voorwerp, bijvoorbeeld een mes, gebruikt om het geluid langer en klagelijker- een beetje vioolachtig- te laten klinken. De lyrics waren eenvoudig en geschreven in de eerste persoon: ik deed dit, ik doe dat. Ik hou ervan! To the point. En het klinkt schattig.

Early this morning
When you knocked upon my door
Early this morning, oooo
When you knocked upon my door
And I said hello Satan
I believe it’s time to go

On the road!
gan-americana-music-map-0507-4_3Na de slavernij gingen de muzikanten op pad, om geld te verdienen en dat kon met muziek. De bluesmen reisden rond door de Mississippi delta, Arkansas, Louisiana, Texas en Tennessee en daarna naar het noorderlijkere Memphis, Chicago of New York om daar beroemd te worden. Ze zongen vooral over het leed van zwarte mensen, maar ook over seks, reizen en hun on-the-road-lifestyle. En het is niet voor niks dat dit bereisde gebied, oftwel de ‘blues-area’ nog steeds booming is onder toeristen.

Op de mblues clubuziekroute kun je slapen in oude katoenhuisjes, er zijn supergoede bluesbars met uitbundige optredens en je kunt huizen en begraafplaatsen bezoeken van wereldberoemde muzikanten. Er heerst, vooral in de avond, zo’n stoffig cowboy-sfeertje. En dan het kruispunt van Highway 49 en Highway 61. Dit is bestempeld als ‘the Crossroad’ door de talloze muzikanten op weg van het Zuiden. Een duivelse plek. Maar daarover later meer.

Blues werd groot!
De bluesmen reisden tot in het noorden, vooral naar de steden en langzamerhand kwamen er steeds meer variaties, instrumenten en stromingen. Pas in de jaren dertig kreeg de blues meer elektrische invloeden. De meer up-tempo variant zou leiden tot rock ’n roll en rhythm and blues. Op een zeker moment dreigde blues naar de achtergrond te raken, maar leefde in de jaren ‘60 en ‘70 weer op toen grote bands als de Rolling Stones en Led Zeppelin opnieuw blues gingen spelen. Ook jazz is sterk door de blues beïnvloed, maar daarover later meer.

Hoor hier hoe rauw en oprecht. De eerste blues.

Is dit elektrisch? Of ‘slide’ ie met een mes? Jij mag het zeggen…

Meer avonturen? Klik door voor meer!